De wereld gaat aan vlijt ten onder
Ik ben een nogal luie vent. Dat is expres. Vroeger niet. Toen was dat per ongeluk, tegen wil en dank. De mantra die me hielp om opzettelijk te zijn in mijn luiheid komt van Max Dendermonde. Die schreef in 1954: “De Wereld gaat aan vlijt ten onder,” een prachtige titel voor een prachtig boek. Door de beschrijvingskracht van de titel is het eigenlijk zelfs totaal overbodig het boek te lezen, of te beschrijven. Dus…
Tags: luiheid
november 12th, 2008 at 8:07 am
Zeker een tof boek, naast ‘De wereld gaat aan vlijt ten onder’zou je The abolition of work van bob black moeten lezen. Een manifest tegen werk. Eigenlijk zou hij hier moeten staan.