15 Apen, 1 Blog

Hoi Iedereen

Sorry dat ik zo lang niet gescherven heb. Hopelijk leest nog iemand dit.
Hier is een bericht dat ik een paar weken geleden begonnen heb en waar ik steeds geen tijd voor had om het af te maken. Dus bij deze dan maar een stuk van wat ik de afgelopen tijd heb gedaan. Het einde van deze week ga ik voor een week of zo naar Servie voor een Rainbow festival. Dus zal ik weer even niet schrijven. Maar daarna zal ik al mijn avonturen vertellen.
Knuv

EVS en Banska Stiavnica

Mijn terug reis naar slowakije ging heel gemakkelijk. Mijn Nederlandse buurman die in kralova woont ging zaterdag terug naar Slowakije en ik kon mee rijden. Het was een goede rit en het was er tof om met hem te praten.
Toen ik zondag terug kwam van Sekier zat het huis vol met gasten van een kruidenworkshop. Maar deze was gelukkig bijna afgelopen. Verder waren er twee nieuwe meisjes gekomen, Eliza uit Noorwegen en een Sylvia uit slowakije.
Ik verwachte dat we meteen bezig zouden gaan met het voorberijden van het festival dat op de 10de zou beginnen. Maar dat was niet het geval. Er gebeurde niks en het was erg rustig. Op woensdag ging ik met Eliza werken aan Mirec huis. Eerst hebben we een vloer van betton gemaakt en daarna metselden een muur van ongevuurde stenen met leem.
Op die dag kwamen er veel nieuwe mensen aan. Marianne uit Bulgarije, Axel uit Duitsland en Cristie uit Hongarije. Marianne en Axel zijn EVS persons. Dat wil zeggen dat ze hier een project doen en dat de europese unie hun verzekering en zakgeld betaald en dat de organisatie hier geld krijgt op ze cursusen te geven. Axel blijf een jaar, en Marianne een half jaar.
Axel is op de 8ste 20 geworden en heeft net zijn middelbare school afgemaakt. Hij is erg goed in het werken met hout, staat erg open voor nieuwe ervaringen. Marianne is 24 en is water engineur, ze is erg vriendelijk en warm. Cristie maakt muziek en ging spelen op het festival. Ze speelt op de gitaar en zingt. Ze studeerd frans dus kon goed oefenen met Jojo.
Zaterdag heb ik mijn buurtman Marian geholpen een ruit te maken in zijn camper. Ze zijn nu onderweg naar Turkije. (Marian, Zusan en hun dochtertje)
Zondag gingen we (Eliza, Axel, Marianna, Cristie, Latso en ik) (Godard, Venja en Peto waren er ook) naar een Jazz festival in een heel mooi stadje hier in de buurt Banska Stiavnica. Een heel oud mijn stadje, het was een van de grootste mijn steden in europa tussen de 13de en de 18de eeuw met hele mooie gebouwen een fantastisch thee huis. Het festival was in een kerk, een erg kitch kerk, de muziek was erg goed. Vooral de laatst band, ik denk dat ze het entousisasme van het publiek niet verwachte want de zangeres moest huilen van al het geklap en ze maakten foto´s van het publiek. Het was erg gezellig, we zaten vooraan op de grond.
Tijdens het concert gingen we een paar flessen wijn, kaas en brood kopen in een soort kelder ergens. Erg vreemd dat zo´n plek open was op zondag avond. Na het fesival ging Eliza met Godard naar enz mee naar kralova, wij gingen een wandeling maken in de stad. Daarna gingen we in het donker naar een meertje in de buurt, we verzamelden wat hout in het bos en maakten een vuurtje, daarna gingen Latso en ik zwemmen. Het vuur droogde ons gelukkig weer snel op want we hadden geen handdoeken. We waren van plan om aan het meer te slapen maar er kwam een onweers storm aan dus gingen we snel naar de stad. Gelukkig wist Latso een een leegstaand huis om in te slapen. Er waren zelfs bedden met (niet stinkende) matrassen om op te slapen.
De volgende dag gingen naar een prachtig thee huis en dronken samen thee en speelde spelletjes. We namen een bus terug naar Zvolen, daar liet Latso ons zijn lelijke universiteit zien en aten we in een resaurant.
Toen we in Kralova kwamen regende het erg hard en dus gingen we naar het huis van Godard en keken we een film (In to the wild) Daarna gingen we terug naar Sekier. Ik was erg blij om weer terug te zijn.

Het Festival

De avond dat we terugkwamen was er een feestje aan de gang in de schuur. Er waren heel veel nieuwe mensen bij gekomen op Sekier om te helpen bij het opbouwen van ons eigen festival. Dat festival zou op donderdag beginnen.
Zoals bijna elke avond maakten we muziek, maar nu waren er veel meer mensen en goede muziekkanten. We hadden erg veel lol en dronken te veel van Peto´s Slibovitch (of hoe je het ook schrijft, thuisgestookte pruimen alcohol) Die avond kwam Peto´s bannas (de organisator van het festival) langs om dingen door te nemen. Maar iedereen wou feest vieren dus van het plannen kwam niet veel. Ik was de enige die een paar ideeen had.
De volgende ochend met nog 2 dagen voorberijdings tijd begonnen we aan het festival. Er was nog niks geregeld behalve de muziekanten en omdat ik mijn mond open deed tijdens de vorige avond had Peto het idee dat ik het aanspreekpunt was. Een boel stress dus, om alles in orde te krijgen. Zeker omdat er veel nieuwe mensen waren die niet wisten wat ze deden.
Natuurlijk raakte ons water op met zo veel mensen, maar gelukkig hadden we het op tijd door en hebben we bordjes gemaakt dat het water alleen voor koken en drinken was en niet voor wassen. Van de dagen daarna weet ik niet veel meer omdat het allemaal zo snel ging en we zo gedaan hebben. Maar om een idee te geven.

Borden gemaakt om de weg naar Sekier te wijzen vanaf de bushaltes. Stuk of 30 bordjes
De hoofd tent (een oude leger tent) opgezet
Een keuken tent gemaakt van stukken houd en een plastic zijl
Een biertent gemaakt op de zelfde manier
Water voorziening aangelegd van de 2de bron met kranen enz.
Toiletten gemaakt.
Kinderspeel plaats gemaakt, met kabelbaan enz
Eerste hulp geregeld
Kaarsen in potjes gemaakt als verlichting
Een winkeltje gemaakt
Informatie borden
Bandjes voor toegang en bonnen voor het eten gemaakt.
Vuurplaats gemaakt
Bios gemaakt in de schuur
Brood en kaas enz geregeld voor het verkopen van broodjes.
Spandoeken opgehangen
Enz.

Gelukkig ging alles goed, regende het niet waren er veel mensen op te helpen en kwam alles op het laatste moment goed, alles was geinproviseerd maar ging heel soepel.
De dag voor het begin van het festival kwamen twee Finse meisjes helpen waar ik erg goed mee kon opschieten. We hadden een boel lol met het maken van de dingen.

Het festival was fantastisch de sfeer was heerlijk, ik was heel blij dat alles geregeld was en kon relaxen. Drie dagen lang feest, het enige was ik hoefde te doen was af en toe in de winkel zitten en kaartjes verkopen. Wat echt niet erg was want er was altijd wel iemand die me gezeldschap kwam houden.
Er waren tussen de 150 en 200 mensen op het festival, het bier was de laatste avond op, en het water uit de put eerder op die dag gelukkig konden we water gebruiken uit de laatste put in de buurt die van de buurman. Anders hadden we echt een groot probleem gehad.
Overdag hadden we workshops en films, zoals een jongleer workshop, een strobouw workshop, yoga workshop enz. In de avond waren er artiesten met leuke muziek en daarna jam sesies bij het kampvuur of in de grote tent. Vooral deze jam sessies waren fantastisch, ik heb een avond lang heerlijk gedanst en muziek gemaakt. En veel vrienden die hier eerder waren weer gezien en naturlijk nieuwe vrienden gemaakt.
Aan het einde van het festival op zondag avond vertrokken de meeste mensen en was ik erg moe en had ik hememaal geen zin om op te ruimen. Maar er kwam een grote onweersbui aan die iedereen nieuwe energie gaf en binnen een paar uur was alles opgeruimt.
Toen de regen begon hebben we (Janka, Hilkka en ik) heerlijk gedanst in de regen en onze haren gewassen. We waren erg smerig vanwege het tekort aan water.

De volgende dag vertrokken Lutska, Eliza en Cristie dat maakte me iets verdrietig. Maar gelukkig klaarde het weer in de middag iets op en heb ik paddestoelen gezocht met Hilkka en Iano. We vonden vele en ik leerde een nieuwe soort kennen. Wat me erg blij maakte want er zijn er veel van te vinden, niemand hier kende ze en ze smaken fantastisch.